Wonne Glanerbrug heeft ondertussen al heel wat gasten mogen begroeten. Natuurlijk veel logees en korte noodgevallen, maar ook gasten die wat langer bij ons gewoond hebben. We houden het een beetje bij.

De eerste gast is eigenlijk Simba, onze asielkat, die nog steeds bij ons woont. Simba was in het begin flink neurotisch, maar is door het buitenleven langzaam een steeds normalere en steeds lievere poes geworden. Wel sneuvelt er soms een vogeltje, waar we dan wat veertjes van in de gang vinden.

De eerste mens was Isidoor, een jonge kunstenaar die door de vuurwerkramp zijn huis kwijtraakte. Isidoor heeft Simba nog in haar neurotische tijd meegemaakt, wat hem een paar sokken en schrammen kostte. Gelukkig voor hem kon hij binnen enkele weken weer een flat in Enschede krijgen.

In 2000 kwam Hong bij ons, met haar zoontje Yun Feng (nu 5) uit China. Ze hebben twee keer enkele maanden bij ons gewoond, onderbroken door een tijd in het asielzoekerscentrum in Franeker.
Hong kon daarna een eigen woonruimte in Enschede krijgen, en heeft daar gebruik van gemaakt om elke dag chinees te kunnen koken, met garnelen uiteraard.
Hidde, Yun Feng, Jette

Eind augustus 2002 eindigde Hong's huurcontract in Enschede, en kwam ze weer bij ons wonen. Ondertussen had Yun Feng een zusje gekregen, Yun Li, en die kwam ook mee, 5 maanden oud. De verhuizing kostte meer moeite dan toen ze ging. Heen pastte alles in een auto, maar nu moest er 2 keer gereden worden met een aanhanger. We zijn weer heel snel gewend aan Hong in huis, alsof ze niet weggeweest is.
Maar na jaren namen de irritaties toe, sloeg de "Wonne-moeheid" toe, en wilde Hong weer een eigen plek. Dat is haar gelukkig snel gelukt, en woont ze sinds oktober 2005 in bij een Chinees echtpaar in Enschede. Zo nu en dan hebben we contact.

Half oktober 2000 kwam Merciana (14, Angola) bij ons wonen. Merciana verwachtte een kind, en dat werd al binnen 2 weken geboren. Baby Nelia was bij de geboorte klein en woog slechts 1770 gr, maar was levenslustig en dronk goed. Nelia is dan ook in enkele maanden flink gegroeid.
Merciana is eind januari 2002 verhuisd naar een woongroep in Borculo, waar ze samen met haar zusje en neef kon wonen. Tegenwoordig woont ze in Den Helder bij haar broertje, en belt soms nog. We zijn toch een beetje opa en oma.

Trotse moeder Merciana

Vanaf oktober 2002 woonde ook Dilek een jaar bij ons, een Turkse jongere. In het begin merkten we amper dat ze er was, maar dat is veranderd, onze kinderen weten nu ook wie Dilek is. Dilek eet meestal buitenshuis, en eet naar ons inzien een beetje weinig vitamientjes voor een hard werkende en aktieve jongere. Als ze dan mee eet, dan scheppen we haar “bordje gezond” goed vol, ook al stribbelt ze een beetje tegen.

Vanaf voorjaar tot aan Kerst 2003 is ook de school bewoond geweest. Er huisde een compleet gezin dat zich niet meer veilig voelde in hun eigen huis, en dat op zoek ging naar een andere plek. Toen ze kwamen, vonden wij het heel leuk om te zien hoe ze een groot en sfeerloos klaslokaal in mum van tijd omtoverden in een gezellige en knusse woonruimte.

Al een hele tijd had Nidos geen gebruik gemaakt van ons als gastgezin. We dachten al dat de een of andere beleidswijziging geen Nederlandse pleegouders meer toelieten, totdat .... er rond de vakantie 2003 een aanvraag kwam of Benny (2) enkele maanden bij ons kon wonen. Zijn moeder had rust nodig, en daar kwam met dit aktieve ventje niets van terecht. Benny is chocoladebruin (uit Burundi), inderdaad erg aktief, maar (was) ook gezeggelijk, ongecompliceerd en lief (Hij heeft inmiddels bijgeleerd van Jette en Hidde). Zijn voetbaltalent valt op: hij schiet met links en rechts, "neemt hem in een keer" en  zal de bal binnenkort wel een keer over de schutting (1m80) gaan schieten. Onthouden die naam dus.
Ondertussen is de plaatsing van Benny bij ons onbepaalde tijd geworden, en blijft hij bij ons zolang het hier goed gaat, en hij niet terug kan naar zijn moeder (waar hij overigens geregeld naar toe gaat).

Eind 2003 kwam Jeannette (17, Angola) bij ons wonen. Ze heeft een klein jaar doorgebracht totdat ze naar een kamertraining mocht en kon. Verder op weg naar zelfstandigheid.

Jeannette is opgevolgd door Joselina (17, Angola). Joselina zingt in een koor, zingt soms zonder koor, en volgt een opleiding op het ROC voor winkelbediende. Daarvoor loopt ze stage bij Kruidvat in Glanerbrug. Voor Joselina is, ondanks dat ze al 5 jaar in Nederland woont, de toekomst erg onzeker omdat het nog mogelijk is dat ze teruggestuurd wordt. Toch doet ze haar best op school, en onderhoudt vriendschappen en familiebanden door het hele land.